Het is 7 uur in de ochtend, de zon is net op en ik wandel buiten onze woonwijk een rondje om mijn conditie op peil te krijgen. Eerst kon ik niet verder dan een kwartier in onze woonwijk, maar gelukkig is een uur wandelen inmiddels al geen probleem meer. Mijn energie is beter dan voor de operatie en stabiel. Doordat ik verder kan lopen kan ik nu dus ook weer genieten van de natuur dichtbij huis. Heerlijk om de rijstvelden te zien groeien, je ziet echt per dag de centimeters eraan vliegen. De ene dag zet de boer het veld onder water en de andere dag zit het dammetje weer dicht, want dat blijkt de rijst even niet meer nodig te hebben dan de zon. Van een omgeploegd droog veld naar een sprietjes net boven de grond tot een mooi licht, fris groen veld en dan wordt de kleur dieper groen en uiteindelijk een beetje goudkleurig en bijna rijp om te kunnen oogsten. Ik hoop dat deze velden nog lang zullen blijven en niet bebouwd zullen gaan worden zoals zoveel andere rijstvelden inmiddels wel al verdwenen zijn.
