Eigenlijk wilden ze alle drie wel een dag ziek zijn. Ze vroegen ons al of we niet toevallig voor ons Visum naar Mae Sai moesten, zodat ze sportdag konden overslaan. Helaas! Eenmaal op school en in de ban van het spel samen met hun teams hadden ze grote lol en waren ze gedreven om de overwinning te halen. Natuurlijk was dat niet voor iedereen weggelegd, er kan ten slotte maar één de winnaar zijn. Er waren in totaal twaalf teams en Chester, Jeremy en Nathan zaten alle drie in een ander team. De teams waren verdeeld over de hele school wat inhield dat 5 jarigen met 17 jarigen in één groep speelden. De kleintjes hielpen de groters, oh nee andersom. Het is dus geven en nemen! Voor de echte fanatiekelingen is dat best moeilijk. De sfeer was erg goed en de spelletjes waren ook leuk.         
’s Morgens was het nog lekker bewolkt waardoor het niet al te warm was, helaas was het in de middag anders, maar dat kon de pret niet drukken. Chester en Jeremy hun teams lagen erg dicht bij elkaar wat betreft de scores waardoor het laatste spel uitsluitsel moest geven. En degene die het meest opzag tegen deze dag liep met de zege naar huis. Ja dat is Chester onze minst sportieve van de drie.