Ter nagedachtenis aan onze trouwe viervoeter!

Ruim veertien jaar geleden mochten wij Buddy, een beagle, in ons gezin verwelkomen. Wat een super leuke hond was het. Ze had zo haar streken, maar een superlief karakter. Ze was erg goed met kinderen en deed geen vlieg kwaad. Wel had ze haar natuurlijke jagersinstinct en is ze een aantal keren weggelopen. De snackbar wist waar ze thuis hoorde en heeft haar een paar keer thuisgebracht. Ook is ze ooit in de sneeuw op pad gegaan, maar kon toen haar sporen niet meer terugvinden. Gelukkig werd ze thuisgebracht door iemand die haar kende. Boodschappen op de grond laten staan met zakjes snoep kon ook niet, want je vond alleen nog het zakje terug, maar de inhoud was weg. En ja als opa zijn makreel te warmen legt op onze houtkachel voor de lunch en we allemaal even naar boven gaan dan is die makreel met huid en haar opgegeten en zag je Buddy goedkeurend haar bek aflikken.

Toen Thailand in beeld kwam wilden wij een goed thuis voor haar vinden en dat is gelukt. Een vriendin van ons was altijd al gek op Buddy en Buddy ook op haar, ze konden lezen en schrijven met elkaar. Wij hebben de stoute schoenen toen aangetrokken en haar gevraagd of ze bereid was om Buddy in haar huis op te nemen. We zijn haar eeuwig dankbaar. Buddy heeft nog bijna 8 jaar bij haar mogen wonen en een heel goed leven gehad. Eind oktober hoorden wij het bericht dat ze ziek was en dat ze niet wist of ze hier overheen zou komen. Op 4 november is zij overleden! We waren er allemaal toch wel door van streek ook al leven we al zo lang zonder haar.

Bedankt vriendin voor de goede zorgen en de liefde die je Buddy hebt gegeven, we zijn je eeuwig dankbaar.