We halen de jongens vroeger uit school om vervolgens door te rijden naar het vliegveld om hoog bezoek te ontvangen vanuit Nederland. Het wachten duurde de jongens te lang en ze werden hoe langer hoe zenuwachtiger. Maar eindelijk gingen de deuren op en daar kwamen……… opa en oma met 2 vrienden aan. Huilen en lachen tegelijk, wat is dat een fijn weerzien na een heel jaar van elkaar gescheiden te zijn. We mogen 3 1/2 week van elkaar genieten en dat doen we dus ook. We praten honderduit met elkaar en ondernemen veel leuke dingen. Allereerst worden bij thuiskomst de koffers leeg gemaakt, waar meer voor ons in zat dan voor opa en oma zelf. Kado’s, lekkere Nederlandse producten en zelfs kleren. Ik (Tatjana) kreeg een hele mooie foto van mijzelf. Een foto van toen ik trouwde, deze wilde ik altijd al uitvergroten en ophangen, maar dit was er nooit van gekomen. Echt een top kado! Voor de jongens boeken, speelgoed en lekkers.
We hebben opa en oma meegenomen in alles wat wij in het dagelijks leven ook doen, dus mee naar de school van de kinderen om ze weg te brengen en/of op te halen. En zelfs heeft oma een keer geholpen in de bibliotheek te werken met Tatjana. Naar de kerk en boodschappen doen. Ook zijn ze mee geweest naar Thaise les en hebben zelf ook nog Thais geleerd. Ze zijn mee geweest met Peter naar “De Schuilplaats” om bamboe te kappen en andere klusjes te doen en natuurlijk om alle meiden en de werkers te ontmoeten.
Verder hebben we uitstapjes gemaakt, zoals Chiang Mai, Phayao, olifanten dorp, apenshow, nachtmarkt, ijssalon, bergdorp, etc.

Na deze leuke en ook vermoeiende tijd was het tijd om afscheid te nemen en dat was best lastig. Bij thuiskomst was het huis leeg en stil.
Pap en mam bedankt voor jullie bezoek, nu weten jullie waar we over praten en dat is fijn.