Vanaf het moment dat wij wisten dat wij naar Thailand zouden verhuizen om in het meisjeshuis de Schuilplaats te gaan werken hebben wij een thuisfrontcommissie. In dat team zitten mensen die onze zaken hier in Nederland behartigen en een deel van dit team zit in het bestuur van Stichting Light for Asia. Ons team is door de jaren heen veranderd van samenstelling, maar we hebben nu in totaal vier leden, aanhang niet meegerekend.

Als wij op verlof in Nederland zijn dan maken we altijd een afspraak om samen te komen met aanhang en kinderen. We hoeven dan even niet te vergaderen, maar kunnen dan gezellig bij elkaar zijn, bijkletsen en samen eten. Sinds een paar jaar is ons secretariaat van adres veranderd, het is nu op ons oude woonadres in Purmerend. Dit is echt heel grappig. We zijn dan ook op ons oude adres bij elkaar gekomen. Jeremy en Nathan waren er ook. Leuk om dan herinneringen op te halen en de kinderen die er nu wonen te kunnen vertellen dat wij daar ook gewoond hebben. Het was wel heel jammer dat onze penningmeester met zijn gezin er niet bij kon zijn.

Iedereen had iets lekkers meegenomen, waardoor we een complete maaltijd hadden. Iedereen heeft zitten smullen. De eettafel was eerst omgetoverd tot pingpongtafel, tot groot genoegen van jong en oud. Toen Jeremy en Nathan in huis gingen stoeien kregen zij in zeer duidelijke taal te horen van het meisje van 5 jaar oud dat zij dat bij haar in huis niet mochten doen en naar buiten moesten gaan om daar verder te stoeien of onmiddellijk moesten stoppen. Ze zei dat terwijl ze met haar handen over elkaar stond en een heel streng gezicht opzette. We hebben allemaal kostelijk gelachen. Jeremy en Nathan luisterden keurig naar haar en stopten met stoeien.